ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ
(੩੭੮)

ਨਿਕਲਾ ਤੋ ਸਾਮਾਨਅਰਕ ਕਾ ਲਸ਼ਕਰ ਦਿਖਾਈ ਦੀਆ ਤੋ ਉਧਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰ ਜਾ ਮਿਲਾ ਵੁਹ ਉਸਕੋ ਦੇਖਤੇ ਹੀ ਬੜੇ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਸੇ ਮਿਲਾ ਔਰ ਸ੍ਵਰਣ ਕੀ ਕੁਰਸੀ ਪਰ ਬੈਠਾਯਾ ਔਰ ਖਾਨੇ ਪੀਨੇ ਕੀ ਅਤਰ ਪਾਨ ਕਾ ਬਹੁਤਸਾ ਸ੍ਰਿਸਟਾਚਾਰ ਕੀਆ ਔਰ ਹਾਤਮ ਨੇ ਵਹਾਂ ਕਾ ਸਭ ਬ੍ਰਿਤਾਂਤ ਕਹਿ ਸੁਣਾਯਾ ਦੋ ਚਾਰ ਦਿਨ ਰਹਿ ਕੇ ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤਸੇ ਲੋਗ ਸਾਥ ਕਰਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਫ਼ਤਾ ਮੇਂ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ ਹਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਸੇ ਮਿਲਾ ਪਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਬਡਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਕਰਕੇ ਹਾਤਮ ਕੇ ਬੈਠਨੇ ਕੋ ਕੁਰਸੀ ਦੀ ਫਿਰ ਸਭ ਬ੍ਰਿਤਾਂਤ ਪੂਛਾ ਉਸਨੇ ਵਹਾਂ ਕਾ ਹਾਲ ਸਭ ਵਰਨਨ ਕੀਆ ਔਰ ਹੀਰਾ ਪਾਦਸ਼ਾਹ ਕੇ ਸਾਮਨੇ ਰਖਦੀਆ ਔਰ ਕਹਾ ਕਿ ਯਿਹ ਹਜੂਰ ਹੀ ਕੀ ਭੇਟ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਇਤਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੂੰ ਕਿ ਹੁਸਨ ਬਾਨੋ ਕੋ ਏਕ ਬਾਰ ਦਿਖਲਾ ਲੂੰ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਕੋ ਨਿਸਚਾ ਹੋਇ ਜਾਇਗਾ ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਕੇ ਪਾਸ ਇਸ ਕੋ ਭੇਜਦੂੰਗਾ ਇਹ ਬਾਤ ਸੁਨਕਰ ਪਾਦਸ਼ਾਹ ਬਹੁਤ ਪਰਸੰਨ ਹੋਯਾ ਔਰ ਹਾਤਮ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀ ਕਿ ਇਹ ਬਿਚਾਰੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਥ ਆਏ ਹੈਂ ਇਹ ਸਭ ਪੱਥਰ ਕੇ ਹੂਏ ਹੂਏ ਥੇ ਬਹੁਤ ਇਨਮੇਂ ਸੌਦਾਗਰ ਬੱਚੇ ਹੈਂ ਔਰ ਸਵਾਰੀ ਔਰ ਹੋਰ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਮੈਂ ਉਮੈਦਵਾਰ ਹੂੰ ਕਿ ਇਨਕੋ ਏਕ ਏਕ ਘੋੜਾ ਔਰ ਸਬ ਅਸਬਾਬ ਔਰ ਰਾਹ ਖ਼ਰਚ ਕਦਰ ਕੇ ਮੁਵਾਫ਼ਿਕ ਮਿਲੇ ਕਿ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਸੁਖਪੂਰਬਕ ਪਹੁੰਚੇਂ ਔਰ ਆਪਕੋ ਦੁਆਇ ਦੇਂ ਹਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਉਸਕੇ ਕਹਿਨੇ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸੀ ਤਰਹ