ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ
(੩੧੬)

ਕਰਕੇ ਜਲਾਏ ਔਰ ਉਸਕੀ ਰਾਖ ਬਨਾ ਅਪਨੇ ਬਦਨ ਪਰ ਮਲੀ ਵਹੀਂ ਦੇਵ ਕੇ ਸਮਾਨ ਹੋਗਿਆ ਜੰਗਲ ਕੇ ਪਸ਼ੂ ਪੰਖੀ ਦੇਖ ਕਰ ਦੌੜਨੇ ਲਗੇ ਦਿਨ ਕੋ ਚਲਤਾ ਸਾਂਝ ਕੋ ਜਹਾਂ ਰਹਿ ਜਾਤਾ ਉਸ ਜਰਾਵ ਪਰ ਮਿਹਰਆਵਰ ਆ ਮਿਲਤਾ ਇਕ ਦਿਨ ਮਿਹਰਆਵਰ ਨੇ ਹਾਤਮ ਸੇ ਪੂਛਾ ਕਿ ਯਿਹ ਪਰ ਕਿਸ ਪੰਖੀ ਕੇ ਹੈਨ ਹਾਤਮ ਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਯਿਹ (ਪਰ) ਉਸ ਪੰਖੀ ਕੇ ਹੈਨ ਜਿਸਸੇ ਉਸ ਮੋਤੀ ਕੇ ਉਪਜਨੇ ਔਰ ਮਾਹਿਯਾਰਕੇ ਹਾਥ ਲਗਨੇ ਕਾ ਬ੍ਰਿਤਾਂਤ ਸੁਨਾ ਹੈ ਔਰ ਕਹਿਨੇਗਾ ਕਿ ਜਬ ਮੈਂ ਸ਼ਾਹਬਾਦ ਸੇ ਨਿਕਲਾ ਥਾ ਤਬ ਬੜੀ ਚਿੰਤਾ ਹੂਈ ਥੀ ਕਿ ਅਜੇਹਾ ਮੋਤੀ ਕਿਸ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਮੇਂ ਹੋਤਾ ਹੈ ਔਰ ਮੈਂ ਉਸਕੋ ਕੈਸੇ ਪਾਊਂਗਾ ਨਿਦਾਨ ਮੈਂ ਏਕ ਬ੍ਰਿਖ ਕੇ ਨੀਚੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਕਿ ਏਕ ਸੁਰੰਗ ਪੰਖੀ ਕਾ ਜੋੜਾ ਭੀ ਉਸ ਬ੍ਰਿਖ ਕੇ ਊਪਰ ਆ ਬੈਠਾ ਪਹਿਲੇ ਤੋ ਮਾਦਾ ਨੇ ਉਸ ਜਲ ਪਵਨ ਕੇ ਅਪਨੇ ਨਰ ਕੇ ਸਾਮਨੇ ਬੁਰਾ ਕਹਾ ਫਿਰ ਕਹਿਰਮਾਨ ਨਦੀ ਕਾ ਬ੍ਰਿਤਾਂਤ ਬਿਧਿਪੂਰਬਕ ਬਰਨਨ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਦਸ਼ਾ ਪੂਛੀ ਕਿ ਯਿਹ ਕਵਨ ਹੈ ਜੋ ਉਦਾਸ ਬੈਠਾ ਹੈ ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਔਰ ਉਨ ਮੋਤੀਓਂ ਕੇ ਉਪਜਨੇ ਔਰ ਪੰਖੀਓਂ ਕਾ ਹਾਲ ਜਿਨਕੇ ਯਿਹ ਅੰਡੇ ਹੈਂ ਵਰਨਨ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ ਪਰ ਮੁਝਕੋ ਦੀਏ ਹੋਰ ਸਭ ਬ੍ਰਿਤਾਂਤ ਮਾਹਿਯਾਰ ਸੁਲੈਮਾਨੀ ਕੇ ਸਾਮਨੇ ਕਹੂੰਗਾ ਤੁਮ ਸੁਨ ਲੀਜੋ ਹਾਤਮ ਨੇ ਸਭ ਬ੍ਰਿਤਾਂਤ ਇਸਲੀਏ ਉਸ ਸੇ ਨਾ ਕਹਾ ਕਿ ਅਸਾ ਨਾ ਕਿ ਇਹ ਆਗੇ ਜਾ ਕਰਕੇ ਅਪਨਾ ਕਾਮ ਕਰ ਲੇ ਔਰ ਮੈਂ ਵੈਸੇ ਹੀ ਰਹਿ