ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ
(੧੧੬)

ਕਰ ਕਹਿਨੇ ਲਗਾ ਕਿ ਤੁਮ ਸਚ ਕਹੋ ਕਿ ਕੌਣ ਹੋ ਔਰ ਮੈਂ ਯਹਾਂਕੈਸੇ ਆਯਾ ਹੂੰ ਹੁਸਨਾ ਪਰੀ ਜ਼ਾਦ ਨੇ ਕਹਾਕਿ ਯਿਹ ਬਾਗ਼ ਮੀਨਾ ਪਰੀਜ਼ਾਦ ਨੇ ਬਨਾਯਾ ਹੈ ਔਰ ਮੈਂ ਹੁਸਨਾ ਪਰੀ ਉਸਕੀ ਬੇਟੀ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਆਨੇ ਕੀ ਚਰਚਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਮੇਂ ਫੈਲੀ ਔਰ ਮੁਝੇ ਤੇਰੇ ਦੇਖਨੇ ਕਾ ਬਡਾ ਅਭਿਲਾਖ ਹੂਆ ਇਸ ਲੀਏ ਯਿਹ ਪਰੀਆਂ ਵਹਾਂ ਸੇ ਤੁਝੇ ਉਡਾ ਕਰ ਯਹਾਂ ਲਾਈਂ ਹਾਤਮਨੇ ਮੁਸਕੜਾ ਕਰ ਕਹਾ ਕਿ ਯਹਾਂ ਮੇਰੇ ਲਾਨੇ ਕਾ ਕਿਆ ਕਾਰਣ ਹੈ ਬ੍ਰਿਥਾ ਮੇਰੇ ਕਾਮ ਮੇਂ ਬਿਘਨ ਕੀਆ ਉਸਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਵੁਹ ਕੌਣਸਾ ਕਾਮ ਹੈ ਮੁਝੇ ਬਤਾਓ ਕਿਸ ਲੀਏ ਇਤਨਾ ਘਬਰਾਤੇ ਹੋ ਹਾਤਮ ਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਮਾਹਿਰੂਪਰੀ ਸ਼ਾਹਕਾ ਮੋਹਰਾ ਲੇਨੇ ਕੇ ਵਾਸਤੇ ਆਯਾ ਹੂੰ ਵੁਹ ਹੰਸ ਕਰਕੇ ਕਹਿਨੇ ਲਗੀ ਕਿ ਵੁਹ ਮੁਹਰਾ ਉਸਕੇ ਹਾਥਸੇ ਲੇਨਾ ਬਡਾ ਕਠਿਨ ਕਾਮ ਹੈ ਔਰ ਬਹੁਤ ਬੜਾ ਕਾਮ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ ਵਹਾ ਮੁਖ ਕੈਸੇ ਜਾਨਾ ਪਾਵੇ ਪਰ ਭਾਗਵੱਸਯ ਹਾਥ ਲਗੇ ਤੋ ਲਗੇ ਔਰ ਮੈਂ ਭੀ ਅਪਨੇ ਵਸਭਰ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮ ਕਰੂੰਗੀ ਹਾਤਮ ਯਿਹ ਬਾਤ ਸੁਨ ਕਰ ਬਹੁਤ ਪਰਸੰਨ ਹੂਆ ਨਿਦਾਨ ਵੁਹ ਦੋਨੋਂ ਭੋਗ ਬਿਲਾਸ ਕਰਨੇ ਲਗੇ ਇਤਨੇਮੇ ਉਸ ਲਸ਼ਕਰ ਕੇ ਲੋਗ ਜਾਗੇ ਔਰ ਚੌਂਕੀਦਾਰੋਂ ਨੇ ਹਾਤਮ ਕੋ ਅਪਨੀ ਜਗਹ ਪਰ ਨਾ ਪਾਯਾ ਔਰ ਘਬਰਾ ਕਰ ਬਹੁਤ ਦੌੜੇ ਪਰ ਵੁਹ ਕਹੀਂ ਨ ਮਿਲਾ ਤਬ ਉਨੋਂ ਨੇ ਜਾਨਾ ਕਿ ਕੋਈ ਪਰੀ ਉਸਪਰ ਆਸ਼ਿਕ ਹੋ ਉਸੇ ਚੁਰਾ ਲੇ ਗਈ ਜੋ ਪਾਦਸ਼ਾਹ ਸੁਨੇਗਾ ਤੋ ਹਮਾਰੀ ਖਾਲ ਖੀਚੇਗਾ ਅਬ ਇਸਮੇਂ ਹੀ ਭਲਾ ਹੈ ਕਿ ਕਹੀਂ ਛਿਪ ਰਹੇ ਔਰ